نامه ای به مخاطب ناشناس 4

سلام

امشب بعد مدت ها یه فیلم دیدم و خب میشه گفت فیلم خوبی بود و خب هی توی فیلم حسودیم میشد به شخصیت هاش اما اون ها هم مثل من برای یه کسی ندیده بودنش نامه مینوشتن و از این کار لذت میبردن همونطور که من میبرم.

چند وقت پیش به این نتیجه رسیدم که مردم به دخترا مثل کفش نگاه میکنن.کلا گویا میخوان برن توی یه پاساژ و از توی ویترین یه کفش انتخاب کنن و بپوشن . خب بسته به اینکه چقدر از کفش خوب مراقبت کنن بیشتر هم میتونن داشته باشنش. ومن کلا مخالف این قضیه بودم و میخواستم اثبات کنم که من کفش نیستم  ودلم نمیخواد کسی بهم مثل کفش نگاه کنه.اما روزگار بهم ثابت که خب من هم کفشم، کفشی که هنوز به اون درجه از بلوغ نرسیده که بفهمه کفشه.

خلاصه اینکه فهمیدم که یه جفت کفش ساده ام که خوب و جالب هم نیست.میتونم بگم تا یه مدت این قضیه به شدت آزارم میداد و اینکه یه کفش خوب باشی یا بد روی نگاه آدم ها بهت هم تاثیر میذاره .در اثر گذشت زمان فهمیدم اینکه من یه کفش کوچیک و تنها  ته ویترین یه مغازه ام که خب کسی حتی رغبت نگاه کردن بهش هم نمیکنه برام کافی نیست و خب این مفهوم همین جوری داشت آزارم میداد پس تصمیم گرفتم که کفش خوبی باشم اما میدونی کفش قشنگ و به روز و خوب بودن کار آسونی نیست.شاید هم برای من آسون نیست.همونطور که وقتی صبح ها ازخونه میخوام  بیرون برم و یه خورده رژ لب میزنم تا در آسانسور نمیرسه که با دست هام نصفش رو پاک میکنم.انگار این کارها زیاد با من جورنیست.اما خب تصمیم گرفتم و باید انجامش بدم.چون باید کفش خوبی باشم.

نمیدونم چرا الان داشتم جون میدادم که برات بنویسم چون الان ساعت 3:30 نصفه شبه .فکر کنم خالی شدم  ومیتونم برم بخوابم.

شب به خیر

پی نوشت: یکی طلب من چون شخصیت های فیلم وقتی نامه مینوشتن همیشه یکی کنارشون بود که دوستشون داشته باشه اما تو الان کنار من نیستی...

/ 4 نظر / 5 بازدید
Danial

سلام. مطلب خوبی بود.. چه خواسته و یا ناخواسته کنایه های تلخی از این زندگی توش بود که می تونم بگم در نوع خودش بی نظیر. خب من مث شما فکر نمی کنم و فکر می کنم هر کسی در موقعیتی مثل یک کفش برخورد می شه باهاش حالا چه زن و چه مرد .. حرف برای گفتن زیاده اما خب امروز واقعا وقتش رو ندارم و اگر فرصت بشه یه روز دیگه بیشتر برات می نویسم ..

Talkative

آدم میتونه به جای تمم عشق های نیومده غصه بخوره... آدم میتونه جای تمام عشق های گم شده غصه بخوره حتی اگه هیچ وقت عاشق نبوده باشه... هه... پن فرند؟ یه روزی اگه مخاطب ناشناس رو دیدی بهش بگو: "هزار سال به امید تو توانم بود تو هر چه دیر بیایی، هنوز باشد زود"

نیستم

@ Talkative: بگذار تا مقابل روی تو بگذریم/ دزدیده در شمایل خوب تو بنگریم شوقست در جدایی و جورست در نظر/ هم جور به که طاقت شوقت نیاوریم نه بوی مهر می​شنویم از تو ای عجب/ نه روی آن که مهر دگر کس بپروریم حیف که دوساله نمیفهمی همکلاسی

sep

من خودم از دختر بودنم متنفرم.اما میدونم که پسرا ذاتا جنسشون بده.ایشالا که هستن کسایی که سعی میکنن بهتر شن. یه کفش قشنگ و به روز رو خیلیا نیگا میکنن و خیلی ها هم میخرن و می پوشن اما همیشه کسایی که به روز میپوشن یه کفشو به مدت طولانی و همیشه ندارن.چون خیلی تنوع پسندن وبیشتر به مد و دهن دیگران نیگا منیکنن تا به دل خودشون. و حتی خود من جز اون دسته افرادی ام که دوست ندارم چیزی که مدِ و همه میپوشنو بپوشم گاهی اون گوشه و ته مغازه کفشی پیدا میشه که خیلی به این مدروز ها می ارزه.کسی که دنبال کفش خوبیه تا بتونه یه مدت طولانی(کنایه از یه عمر) ازش استفاده کنه همیشه عمیقتر نیگا میکنه و به جنس کفش(نجابت) و راحتی(اخلاق) و با دوامی(وفا) نیگا میکنه و انتخاب میکنه و نه زرو برق اون جلویی ها که چشم همه رو کور کرده.اینجور آدما متفاوتن و به لباساشون(آدمای درو برشون) ارزش بیشتری قائلن. سعی کن چیزی باشی که هر آدمی بهت دسترسی نداشته باشه نه هر هرزه و آشغالی که لیاقتتو نداره:)