< ۳ماه وقت اضافه - حرفهای جامونده


حرفهای جامونده

...
۳ماه وقت اضافه

سلام.فکر میکنیم حالا مثلا اگه 8 تا دیگه امتحان بدیم امتحانامون تموم میشن و دیگه عشق وحال شروع میشن.اما اینطوری نیست،ما از هر مرحله از زندگی که درمیایم وارد یه مرحله ی دیگه میشیم که به مراتب سخت تره با امتحان های دشوارتر.هیچ کس هم نمیدونه این توالی چقدر ادامه داره و ما ها تا کجا میخوایم پیش بریم وبه کجا میخوایم برسیم.بعد از امتحان ها 3ماه فرصت داریم خودمون رو به خودمون اثبات کنیم اما چه جوری.هرکدوم از ماها به یه چیزایی علاقه داریم میتونم بگم این آخرین فرصت برای رسیدن به این چیزهاست.این یکی رواز دست ندین.اگه تابستونت رو با هدف هایی که داری بگذرونی،مطمئن باش نه پشیمون میشی،نه اینکه غصه بخوری که تابستونم گذشت ولی من اصلا باهاش حال نکردم.ما آدما ناخودآگاه وقتی برای چیزایی که دوستشون داریم تلاش میکنیم لذت میبریم چون از خودمون احساس رضایت میکنیم واین هم مهم نیست که ما آخر سر به اون هدفمون میرسیم یا نه مهم اینه که از تلاش کردن براش هم لذت بردیم و هم کلی چیز به دست آوردیم که از دستشون نمیدیم.تابستون می یاد و ما هستیم که تابستون خودمون رو می سازیم.همه ی این روزها و ساعت ها و دقیقه ها پشت سر هم با سرعتی باورنکردنی میگذرن وما هم بهشون نمیرسیم فقط لا اقل میتونیم تلاش خودمون رو کرده باشیم.فرصت تجربه کردن رواز خودتون نگیرین البته آدم نباید همه چیز رو تجربه کنه.برای حرف آخرتابستون هم میآد و میگذره و تموم میشه ولی او کسی که میمونه ماییم.بیاین خودمون رو باور داشته باشیم واز تجربه کردن نترسیم.

+نوشته شده در ۱۳۸٥/۳/۱۱ساعت۱۱:٠٤ ‎ب.ظتوسط bahareh m.s.h | حرف ها ()