< نامه ای به مخاطب ناشناس 13 - حرفهای جامونده


حرفهای جامونده

...
نامه ای به مخاطب ناشناس 13

سلام

امشب شب یلداست.یعنی طولانی ترین شب سال ، یعنی طولانی ترین شب نبودنت ، یعنی طولانی ترین غروب برای تنهایی های من ، یعنی طولانی ترین احساس دلتنگی از نداشتن دست هایت ، یعنی طولانی ترین شب امید آمدنت ، یعنی طولانی ترین  بغض فروخورده ام که تورا فریاد میزند.

نمیدانم چرا امید بودنت همیشه با من است.

امشب...انگشتر نیت کرده ام..انگشتر عزیزم که با من بود تا یادم باشد تنها نیستم..یادم باشد امیدی هست ،یادم باشد نباید بترسم از هجوم نداشتن ها..رفت زیر ماشین و مرد...یعنی دیگه امیدی نیست؟

کاش من جای اون مرده بودم....

به جای حافظ

                                تورا میخوانم امشب که

                                                                                تو را من چشم در راهم شباهنگام

شبت دراز و سرت سلامت

پی نوشت 1:برایم انار بیاور ، میخواهم حوایت باشم در این شب یلدا

پی نوشت 2: به نیتت فال میگیرم که مگر میتوان جز به تو اندیشید؟

پی نوشت 3 : تو نیستی و من کل امشب رو در اشک گذروندم بدون شونه های پهنت برای گریستن

 

+نوشته شده در ۱۳۸٩/۱٠/۱ساعت۱:۱٦ ‎ق.ظتوسط bahareh m.s.h | حرف ها ()